Dag 47 – Competitie met mijn kilometerteller – uitgeplozen

snelle fietserDit is een vervolg op de blog Dag 46 – Competitie met mijn kilometerteller.

Aan de hand van het verhaal en de daarin vastgestelde feiten schrijf ik hieronder zelfvergevingszinnen op die de bron van de 20 km/h opinie moeten ontrafelen. Daarna schrijf ik de correctieve zinnen uit en sluit af met de verbintenis die ik met mijzelf aanga om het vastgestelde patroon te stoppen.


Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij te laten beïnvloeden door een kilometerteller als het gaat om het bepalen welke snelheid ik zou moeten fietsen op een gegeven ogenblik in plaats van de factoren die er werkelijk toe doen een rol te laten spelen zoals fysieke conditie, wind, temperatuur.

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon van beïnvloeding van mijn kilometerteller als het gaat om de snelheid die ik eigenlijk zou moeten fietsen, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer en zie dat ik niet de juiste informatie gebruik voor het bepalen van de meest geschikte snelheid. Ik stop met mij te laten beïnvloeden en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om te zien/realiseren/begrijpen dat het aflezen van een snelheid niet bepalend kan zijn voor de werkelijke en meest geschikte snelheid die ik op een gegeven moment het beste kan aanhouden.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te vinden dat een snelheid onder de 20 km/h een snelheid voor watjes is en niet voor iemand zoals ik.

Wanneer en als ik mijzelf zie vervallen in een patroon waarbij ik vind dat het boven een bepaalde snelheid blijven essentieel is voor mijn imago, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer mij dat ik geen meetpunt nodig heb om te bevestigen wat ik werkelijk ben. Ik stop met het mijzelf meten aan dit ijkpunt en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

Ik ga met mij de verbintenis aan om te zien dat ik om te staan als mijzelf in het leven mij niet hoef te meten aan zelf of door anderen opgelegde ijkpunten maar in elk moment het beste doe in het gegeven moment volgend de inzichten die ik op dat moment heb en de verantwoordelijkheden die ik neem.

 

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het onder de 20 km/h fietsen te zien als een afgang, een falen, een feit dat mijn zijn aantast en derhalve niet geaccepteerd kan worden.

Wanneer ik mijzelf zie vervallen in een patroon van zelfbeoordeling gebaseerd op een opinie en de afgeleiden daarvan, dan stop ik en haal ik adem. Ik realiseer mij dat ik geen opinies nodig heb om te zijn wie ik werkelijk ben. Ik stop met het mijzelf beoordelen en stuur mijzelf aan, één en gelijk aan het leven.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om te zien dat hebben van een opinie tot niets leidt dan tot deceptie en afleiding / verblinding van de zaken die er werkelijk er toe doen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s