Dag 44 – De achtbaan van het leven

riding-a-roller-coasterGrappig, in het Engels vind ik “rollercoaster” veel heftiger klinken dan achtbaan. Er zit meer beweging in het woord. Vandaag gaat mijn verhaal over de afgelopen periode in mijn leven. Ik heb naar aanleiding van recente gebeurtenissen de behoefte om alles wat er gebeurt is op een rijtje te zetten. Dat is inherent aan het proces wat ik aan het lopen ben waarbij ik bij alles wat ik denk, zeg en doe steeds weer naar mijzelf kijk om vast te stellen wat mijn startpunt is geweest. Een extra aanleiding om eens terug te willen kijken is dat om een een of andere reden het lijkt of wij als gezin en ik als persoon steeds met situaties te maken hebben waarbij je zou kunnen zeggen dat het met pech te maken heeft.

Als je naar die specifieke gebeurtenissen kijkt vanuit een oogpunt van ‘waarom overkomt het mij nou?’ dan zet ik mijzelf in een slachtoffer rol. Dat neemt niet weg dat als ik mijn verhaal doe aan anderen ze moeten beamen dat het echt niet meezit. Maar wat zit er niet mee? Goed bekeken is alles wat ik nu beleef en meemaak een gevolg van acties uit het verleden. Dat zou mij een wijze les moeten leren. Ik ben daarom ook een stuk voorzichtiger en accurater geworden in mijn handelingen omdat ik heb geleerd dat kleine dingen grote gevolgen kunnen hebben. Daarnaast lijkt het erop dat alles steeds sneller gaat, dat de gevolgen van acties niet lang meer op zich laten wachten. Dat heeft zijn voordeel, je weet al snel waar je aan toe bent.

Een van de dingen die ik mijzelf zag doen was dat ik gebruik maak van een ‘vervelende’ situatie om te rechtvaardigen dat ik iets anders, een handeling, een activiteit, een taak die ik mij had voorgenomen te doen, niet uit te voeren. Zo zag ik mij een bijna apathische houding aannemen ten aanzien van het dagelijkse leven. Ik merkte dat ik emotioneel werd, moeite had om mijn gedachten op een rijtje te zetten, te focussen. Ik merkte ook dat ik dat niet altijd even erg had, het was selectief. Ik had er wel last van maar niet zo erg als ik mijzelf wilde doen geloven.

Omdat er van mijn privé planning niets terecht kwam maar van mijn werkplanning wel moet ik tot de conclusie komen dat ik wel mijn doelen kan bereiken voor mijn baas (gedreven door de noodzaak geld te verdienen) maar minder goed ben in het nakomen van mijn doelstellingen als er geen geld noodzaak achter zit. Het verdienen van geld is zeker belangrijk, helemaal als ik kijk naar wat de oorzaak nummer 1 is van onze dagelijkse uitdagingen. Maar het niet nakomen van mijn persoonlijke doelstellingen die alles te maken hebben met mijn persoonlijke ontwikkeling die weer onlosmakelijk verbonden is met de ontwikkeling van de mensen waarmee ik omga dan zie ik dat ik een groot stuk verantwoordelijkheid niet heb opgepakt.

Het is niet de eerste keer, maar we gaan het weer doen met behulp van het feit dat ik het niet alleen doe maar met een hele groep waarvan iedereen, op zijn eigen manier, met dezelfde uitdagingen te maken heeft. Een groep van mensen die hun persoonlijke ervaringen met elkaar delen, zonder vooroordeel en zonder superioriteit of inferioriteit, vanuit het standpunt dat we allemaal gelijk zijn. Dat maakt het mogelijk dat we van elkaar kunnen leren, we leren bepaalde situaties, emoties, gedachten te herkennen en zien hoe anderen hiermee zijn omgegaan zodat we dat zelf ook kunnen gaan toepassen.

Concreet houdt dit in dat vanaf vandaag met mijzelf een verbintenis aanga waarin ik stel dat ik elke dag, in elk moment en in zelf eerlijkheid mij zal afvragen welke activiteit ik zal uitvoeren in het belang van een ieder en daarmee mijzelf daarbij rekening houdend met de door mijzelf en de groep gestelde activiteiten. Nog concreter houdt het in dat ik van elke minuut die ik leef verantwoording zal afleggen naar mijzelf over hoe ik van adem tot adem mijn tijd indeel. Ik zal dit doen in zelfeerlijkheid waardoor het afleggen van verantwoording niet als een straf of een last zal voelen maar als een natuurlijk proces dat open en rechtstreeks is zonder valse gedachten, back chats, emoties, manipulaties, etc.

Dit is niet iets wat iemand van de ene dag op de andere kan. Er komt heel wat bij kijken om te leren naar jezelf te kijken. Een effectieve manier dit te leren zodat je als individu jezelf stabiliseert en leert hoe je verantwoordelijkheden kunt aangaan zonder concessies of afleidingen door gedachten, emoties, angsten is het volgen van de cursus DIP lite of DIP pro. Met behulp van eersteklas lesmateriaal, uitstekende oefeningen en een doeltreffende begeleiding van mensen die al verder zijn in hetzelfde proces van zelfontwikkeling kan je jezelf terugvinden en een actieve rol gaan spelen in het werken aan een betere wereld in alle opzichten.

In mijn volgende blog zal ik de punten toelichten waar ik tegenaan ben gelopen met behulp van zelfvergeving en een definitieve correctie/aanpassing van dat punt doen via een zelfcorrectie. Zelfvergeving en daarop zelfcorrectie zijn een uitermate doeltreffend middel om trends te stoppen, de zogeheten cirkeltjes waar we als mens zo goed in zijn om in te blijven hangen.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s