33 – Terug naar de bron – Snakken naar rust

eigenwoning1Met de laatste ontwikkelingen rond het kopen van een huis stelde ik weer eens vast wat voor een impact het bezig zijn met iets dergelijks als een stabiele woonplek op mijn leven/lijf heeft. Vorige week zijn we gaan kijken naar een huis met een prijskaartje dat ons in staat zou stellen om het zonder tussenkomst van banken te financieren. Omdat het huis ons aanstond besloten we te kijken of we die financiering bij de ‘familiebank’ rond zouden krijgen.

Toen we in eerste instantie een ‘ja’ kregen met daarop een ‘nee’ toen de hoogte van het totale bedrag duidelijk werd incasseerde ik deze tegenslag met een diepe zucht. Daarna besefte ik mij dat ik, ondanks de voornemens het niet meer te doen, toch druk bezig was geweest met het plannen van een groot aantal zaken die het gevolg waren van het kopen en op orde krijgen van een woning. Alles wat ik tot dat moment had bedacht kon in de prullenbak, verloren inspanningen dus. Toen ik als gevolg daarvan met mijn partner nog eens onze huidige situatie doornam en besefte hoezeer wij klem zaten in een ongunstige situatie was het alsof ik terugviel in de toestand waarin ik juist dacht uit gekomen te zijn.

De impact op mijn lijf was groter dan ik had verwacht en de gevolgen ervan kon ik duidelijk merken. En dat terwijl het  doom-scenario maar van korte duur was. Na wat rekenen kregen we van de ‘familiebank’ te horen dat het toch mogelijk was om het gewenste bedrag te financieren. Een hele opluchting maar het achtbaan-effect was er toch geweest, van ja naar nee en dan weer naar ja geschud. Met name dat schudden heeft veel impact omdat het zaken betreft die de grondvesten van je bestaan zijn. Een vaste plek om te wonen ten opzichte van een huurwoning voor bepaalde tijd of aantrekkelijke maandlasten met de mogelijkheid om wat opzij te leggen versus een hoge huur en geen reserves zijn grote contrasten die een sterke invloed hebben op je dagelijkse leven.

De gretigheid waarmee ik een situatie van wonen in een eigen huis met acceptabele maandlasten wil aangaan is zo groot dat ik geneigd ben om al mijn energie daar in te gaan steken alsof ik op die manier het moment waarop het echt gaat gebeuren naar voren wil halen. Er gaat niets boven een gedegen voorbereiding natuurlijk, maar het is ook zaak om dat in evenwicht te doen met alle andere zaken die bij het dagelijkse leven horen. De afspraak met mijzelf wordt dus dat ik de dagelijkse zaken doorloop en een verantwoorde hoeveelheid tijd steek in de voorbereidingen voor ons toekomstige huis.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn fysieke bestaan dusdanig door de ontwikkelingen rond wonen te laten beïnvloeden dat ik daardoor een paar dagen ziek ben geweest.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij te storten in het proces van voorbereiding op de aanstaande aankoop van de woning zonder dit in balans te brengen met de andere taken en zaken die bij mijn dagelijkse leven horen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bij het horen van een negatief antwoord mijzelf terug te voelen vallen naar een situatie van minderwaardigheid waar ik van dacht dat ik daar uit was gekomen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn bestaansrecht te baseren op factoren als het kunnen kopen van een huis.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij emotioneel te laten beïnvloeden door factoren die ik op dat moment als cruciaal en van levensbelang beschouw.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijn ervaringen en herinneringen met betrekking tot (gebrek aan) geld zwaar te laten wegen op momenten dat er zaken spelen die sterke invloed hebben op mijn toekomstige financiële situatie waardoor deze een buitenproportionele reactie teweegbrengt die weer invloed heeft op mijn fysieke bestaan.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om situaties die invloed kunnen hebben op mijn huidige en toekomstige financiële situatie aan de ene kant rationeel op te pakken terwijl ik onder water toch veel meer emoties heb die ik systematisch onderdruk omdat ik ze niet van toepassing vind.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om emoties van angst voor toekomstige financiële situaties te onderdrukken in plaats van deze te herkennen, een plek te geven en op te ruimen.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om emotionele reacties niet meer te onderdrukken maar deze een plaats te geven zodat ik ze (h)erken, benoem en voor altijd kan opruimen.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om bij zaken waarin ik enthousiasme en gedrevenheid voel de energie en tijd die ik eraan besteed in de context van al mijn taken en verplichtingen trek om zo in het belang van alle zaken te bepalen hoeveel tijd en aandacht hieraan besteed kan worden.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s