25 van 2555 – Terug naar de Bron – Plannen

calendarVandaag heb ik wat tijd besteed aan plannen. Op zich vind ik plannen een prettige bezigheid. Het geeft mij de mogelijkheid om mijn taken gelijkmatig over de dag en de week te verdelen. Het naleven van de planning is echter wat lastiger…

Het plannen van mijn werkzaamheden op mijn werk gaat anders dan mijn privé tijd. Het lukt mij om op mijn werk veel beter de planning te volgen die ik heb uitgezet. De vraag is waarom ik een verschil maak tussen werk planning en privé planning. Het kan zijn dat ik mijn werk planning accurater maak dan mijn privé planning, misschien realistischer of is er toch sprake van meer gedrevenheid om mijn werk werkzaamheden in goede banen te leiden. Toch zie ik mijn taken thuis ook als belangrijk maar minder tijdgebonden. Eer speelt ook een andere factor mee. Ik ben wellicht iets te gretig in het inplannen van wat ik thuis zou moeten doen, met name als het gaat om schrijven van blogs en het werken aan mijn DIP cursus. Ik betrap mij erop dat ik regelmatig toch andere dingen aan het doen zijn die meestal ook belangrijk zijn maar niet meegenomen waren in de misschien iets te opportunistische planning. Het komt erop neer dat mijn werk planning realistisch is en mijn privé planning weergeeft wat ik graag zou willen dat ik zou kunnen doen. Het wordt tijd om beide planningen op dezelfde manier aan te pakken.

In mijn werkend leven heb ik verschillende functies gehad waarbij ik verantwoordelijk was voor de planning van de afdeling. Ik vond dat leuk om te doen omdat ik mij door het hebben van die verantwoordelijkheid belangrijk voelde. Ik had daarmee ook het gevoel dat ik controle kon uitoefenen op de gang van zaken van elke dag. Uiteraard leverde het ook stress op als de planning in het honderd liep, als verantwoordelijke kon ik dan inspringen om de gaten op te vullen. Dat vond ik niet erg omdat ik bevestigd kreeg dat ik belangrijk was voor de voortgang van de firma. Wat ik destijds niet zag was dat ik alleen mijzelf voor de gek hield omdat er nauwelijks of geen waardering voor dit gedrag is bij een werkgever.

Plannen en bijhouden wat ik over de dag doe is ook van ‘levensbelang’ geweest in de periode dat ik als consultant bij verschillende bedrijven heb gewerkt als uren verantwoording en dus direct gerelateerd met mijn inkomen. Aan het plannen hangt ook een bepaalde energie gevoed vanuit de drang om te overleven. Plannen was ook een manier van projecteren naar de toekomst en terugkijken op het verleden. Ik kan mij nog vrij recent herinneren dat ik lichte paniek voelde toen ik ontdekte dat mijn kalender als ik een paar maanden terugbladerde helemaal leeg was. Het voelde alsof ik mijn verleden, mijn herinneringen kwijt was en daarmee een stuk van mijn leven.

Ook bij het plannen van zaken in de toekomst krijg ik een zeker gevoel van zekerheid al weet ik donders goed dat er niets voor nodig is om de planning in het honderd te laten lopen. Dat kunnen simpele dingen zijn. Zo was ik gisteravond al aan deze blog begonnen toen mijn partner een bepaalde voet en hand stimulatie wilde uitproberen. Ik besloot toen om niet verder te schrijven waarbij ik mij een dag later afvraag waarom ik niet gewoon ben doorgegaan met schrijven.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om een onderscheid te maken tussen plannen van mijn tijd op mijn werk en thuis door op mijn werk een realistische planning te maken en thuis een planning die aangeeft wat ik zou moeten gaan doen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de planning van mijn activiteiten in mijn ‘vrije’ tijd niet als haalbare taken plan maar als wenselijke activiteiten.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bij het inplannen van mijn privé activiteiten niet eerste een werkelijk beeld maak van alle taken die ik heb of ruimte overlaat voor onbenoemde zaken en een stukje relaxen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om het mij belangrijk voelen ophing aan het feit dat ik verantwoordelijk was voor het plannen en daarmee draaiende houden van een afdeling binnen een bedrijf.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om energie te halen uit het gevoel dat ik door mijn plannen en het inspringen als er zich onverwachte situaties voordeden belangrijk was voor het bedrijf.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om aan het plannen en het bijhouden van mijn uren het gevoel van angst voor het overleven te koppelen in plaats van het te zien als een activiteit die binnen het kader van het systeem waar ik deel van uitmaakte en niet meer dan dat.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om een gevoel van veiligheid te krijgen door het feit dat ik mijn toekomst aan het uitstippelen was waarmee ik het idee had precies te kunnen bepalen wat er zou gaan gebeuren.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om vanaf nu mijn planning te baseren op feitelijke activiteiten en dat zo realistisch mogelijk doe om zo ervoor te zorgen dat ik elke dag een stukje doe van mijn dagelijkse activiteiten en dan met name mijn bloggen en werken aan mijn DIP cursus.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s