17 van 2555 – Hypotheek crisis

goedkoopdooprlopendkredietToen ik vanmorgen terugkwam op mijn werkplek na een overleg zag ik dat ik een aantal oproepen had gemist. Ik zag dat mijn partner mij twee keer had gebeld, most dus wel dringend zijn. Ik belde gelijk om te horen wat er aan de hand was. Het eerste wat ik te horen kreeg was dat ik moest lezen wat er op Skype in de chat stond. Dat was geen goed nieuws. Onze hypotheekaanvraag was afgewezen in verband met een melding ij het BKR. Verrassing? Ja en nee. Ik wist dat er een melding moest zijn omdat we deze zomer waren geconfronteerd met een achterstallige betaling uit de tijd dat we net in Italië zaten (zie Stap 3). Wat ik mij niet had gerealiseerd is dat deze melding van zo’n aard zou zijn dat de banken het als een risico zien en daardoor geen hypotheek willen verstrekken.

De banken zijn voorzichtiger geworden en ze staan niet (meer) open voor het verhaal achter de melding. Dat we de melding in de gegeven situatie niet hebben kunnen voorkomen dat zal de banken een zorg zijn. Hun zorg is dat ze een groeiend aantal hypothecaire leningen hebben uitstaan die niet (geheel) worden afgelost door mensen met betalingsproblemen. Zij weten dat dit aantal alleen maar zal toenemen en gaan alleen maar voor situaties met zoveel mogelijk garantie op probleemloos innen van de maandelijkse termijnen. Geef ze eens ongelijk want dat is tenslotte hun business.

Voor ons zijn de consequenties groot. Met deze BKR melding kunnen we nergens verhaal halen, zelfs niet bij de bank die ons al die jaren niet wist te vinden. We hebben het geprobeerd, ons verhaal gedaan, maar helaas niets aan te doen. Ook het feit dat we ‘zelf’ geld inbrengen waardoor het onderpand van de woning meer dan voldoende is om de lening te dekken doet niet ter zake, U heeft een BKR melding dus u bent niet geschikt voor het krijgen van een hypotheek (of wat voor een lening dan ook).

Het enige wat ons rest is de situatie voorleggen aan mijn ouders die al een flinke duit in het zakje deden door mee te financieren en kijken of we met hen tot een oplossing kunnen komen. Er zijn al kosten gemaakt, die moeten we hoe dan ook gaan betalen, het wordt waarschijnlijk een dure droom en dat is niet leuk als je nog steeds met andere consequenties uit het verleden zit die extra geld kosten.

De grote vraag voor ons is: Wat gaat het worden? Toch voor elkaar krijgen om de woning te kopen of de komende jaren huren en maar braaf afwachten tot we misschien in aanmerking kunnen komen voor een hypotheek over een paar jaar als de BKR melding verjaart is.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mij voor het aangaan van de stap om een huis te gaan kopen niet voldoende heb onderzocht of dit tot een succes zou leiden.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf te overtuigen dat we met een flinke hoeveelheid geld van mijn ouders makkelijker een financiering zouden kunnen krijgen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om zo graag de volgende stap te willen zetten in een stabieler leven dat ik belangrijke stappen niet heb genomen waardoor ik nu met de gevolgen van de niet gelopen gevolgen zit.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om niet mijn eigen verantwoordelijkheid genomen te hebben aangaande financiën in het verleden en de consequenties daarvan niet te hebben ingezien in het heden.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om deze situatie te ervaren als de zoveelste tegenslag die als een soort straf komt voor het niet geweest zijn van een model burger die braaf huisje, boompje, beestje nastreefde.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om vanaf nu als het gaat om financiële zaken alles te delen met mijn partner in alle kleinste details zonder mij te laten beperken door gedachten dat ik daarmee een spelbreker zou zijn en zonder mij te laten verleiden tot het bagatelliseren van  mogelijke consequenties.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om mijzelf weer gedrukt te zien in een patroon waar ik vele jaren geleden in zat waarbij ik steeds het gevoel had dat ik net een stap te snel liep voor de financiële draagkracht maar dat niet kon of wilde benoemen waardoor ik steeds in situaties verkeerde dat er weinig geld was om onverwachte situaties op te vangen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de emigratie naar Italië te hebben gezien als een vlucht vanuit dat patroon van net voldoende geld hebben en geloofd te hebben dat dit patroon zich niet zou gaan herhalen zonder eerst na te gaan wat de oorzaak van dat patroon, of het gevoel in een patroon te zitten, na te gaan.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan dat ik mijn partner in het verleden niet voldoende heb betrokken bij financiële zaken met als motivatie dat ik haar niet wilde vervelen met die vervelende geldzaken en omdat ik mij volledig verantwoordelijk voelde voor alles wat financiën aanging en daarom geen reden zag om die verantwoordelijkheden te delen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om te twijfelen of ik alles gedaan heb om te kunnen inschatten of het wel of niet verstandig is om een huis te gaan kopen omdat ik achteraf zie waar ik (te) gemakkelijk overheen gestapt ben.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om nog meer in zelf eerlijkheid elke situatie die ik vanaf nu in mijn leven tegenkom en met name situaties die financiële gevolgen hebben te doorgronden en uit te zoeken voordat ik de volgende stap zet zonder dat dit gaat uitmonden in het stoppen met stappen nemen om verder te komen in het leven.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s