16 van 2555 – Kerkelijke energie

Screen Shot 2012-11-04 at 22.54.30Het is mij al vaker opgevallen dat mensen die net uit een kerk komen vaak een blije uitdrukking op hun gezicht hebben. Sommige lijken echt heel happy, anderen zijn meer ingetogen. Vandaag kwam ik enkele gezinnen tegen die te voet of op de fiets vanuit de kerk weer naar huis gingen. Ik kon niet zien dat ze een kerkgebouw hadden verlaten, maar aan de kleding (de heren strak in het pak en sommige zelfs met hoed in de hand en de dames zonder uitzondering met rok) en de uitstraling is dat gemakkelijk af te leiden. Er was zelfs een man die door zijn uiterlijk, het grijze pak, de hoed in de ene hand en een bijbel in de andere, niet had opgevallen in het straatbeeld van 100 jaar geleden.

Als ik de kerkgangers zie, kerkgebouwen, de bijbel, kerkelijke programma’s op TV en radio, dan heb ik een gevoel van aversie. Ik wil het eigenlijk niet zien, de EO als afkorting voor even omzetten. De vraag is waarom. Waarom reageer ik op zaken die met de kerk te maken hebben. En wat is die reactie eigenlijk?

In mijn jeugd heb ik een Christelijke opvoeding gehad. Al gingen we niet elke zondag naar de kerk, er waren periodes waarin wij dat als gezin wel deden, het is mij nog niet duidelijk waar het wel of niet naar de kerk gaan door werd bepaald anders dan mijn vader die besloot om naar de kerk te gaan of iets anders te ondernemen op zondag. Verder kan ik mij herinneren hoe ik als klein kind met mijn grootouders mee ging naar de kerk als ik daar in de zomervakantie logeerde. Ik vond het op zondag altijd wel vroeg opstaan, met name bij de grootouders van vaders kant die altijd naar de vroege dienst gingen. In de kerk deed ik mijn best om met de voor mij onbekende liederen en gezangen mee te zingen en ook trachtte ik wat op te steken van de preek. Ik had daar een frustratie, in plaats dat er antwoorden op mijn vragen kwamen had ik het gevoel  dat er alleen maar vragen bij kwamen. Sommige concepten waren wel grappig, andere kon ik mij zeker in vinden maar ook een groot aantal verhalen waar ik de kern niet van kon vatten.

Met deze ervaringen uit het verleden kijk ik naar de kerkgangers op straat en vraag mij af wat zij nou hebben ervaren in die kerk. Als ik naar mijn eigen ervaringen kijk dan kan ik mij herinneren dat ik tijdens het zingen, al was dat niet altijd, wel een bepaalde energie voelde. Dat kan een verklaring zijn voor al die blije gezichten. De gemiddelde kerkganger is na een kerkdienst weer helemaal opgeladen met energie. Dat is het dus! Het zijn gewoon energie junks die elke zondag naar de kerk gaan om weer dat goede gevoel te krijgen van een brave burger die luistert naar de boodschap van God en high wordt bij het zingen van liederen, gezangen en steeds vaker ook opwekkingslideren (what’s in the name!).

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om kerkgangers in het algemeen als oubollig te zien, als mensen die niet met hun tijd meegaan omdat ze vasthouden aan aloude beelden en opvattingen zonder dit eerst te hebben vastgesteld waardoor ik een opinie heb gevormd over een bepaalde groep mensen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om gevoelens van afkeer te hebben als ik wordt geconfronteerd met boodschappen waar duidelijk een kerkelijk tintje aan zit wat duid op een reactie van mijn kant die zijn oorsprong vindt in een eigen ervaring met de kerk of een situatie die gerelateerd is aan de kerk.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om niet uit te zoeken wat mij tegenstaat in de kerkelijk getinte boodschappen om zo te begrijpen waar ik zelf sta ten opzichte van kerk en geloof.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om gefrustreerd te raken bij het luisteren naar een preek omdat ik een bepaalde verwachting had die niet werd vervuld en omdat er een hoop vragen werden gesteld waar geen eenduidig of duidelijk/direct antwoord op gegeven werd.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om een opinie te hebben over de kerkgangers in het algemeen en hen energie-junks noem in plaats van het op mijzelf te betrekken en uit te zoeken waar de basis van mijn opinie vandaan komt en deze uit de weg te ruimen.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om mijn opinies te ‘debunken’ door naar mijn reacties te kijken en uit te zoeken wat daarvan de triggers zijn om zo de oorsprong van deze opinies te kunnen wegnemen.

Advertisements

Een gedachte over “16 van 2555 – Kerkelijke energie

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s