15 van 2555 – Is er ook aan eten gedacht?

Huge_saladDe laatste jaren is het volgen van een juist dieet een belangrijke dagelijkse bezigheid. Waar ik vroeger wel lette op wat ik at heb ik samen met mijn partner de afgelopen jaren verschillende aanpakken uitgeprobeerd. Niet altijd bleek het startpunt zuiver te zijn en vaak ging ik uit gemak mee met de trend  die mijn partner zette. Wat ik in al die jaren nooit heb onderzocht is mijn voorliefde voor salades. Salades met bijvoorbeeld een versnipperd uitje, knoflook, komkommer, paprika, wortel, tomaat, avocado, wat rijst of bonen, andijvie of (ijsber) sla.

Zeker de laatste tijd at ik enorme hoeveelheden omdat ik ergens aanvoelde dat het mijn lijf geen voldoening gaf. Mijn gehele eetpatroon, maar met name die salade die ik elke lunch, 7 dagen per week, nuttigde, was niet toereikend. En ook al at ik enorme hoeveelheden bij ontbijt, lunch en avondeten met ook nog een paar tussendoortjes, ik kwam geen gram aan, integendeel, het leek wel of ik steeds lichter werd (toelichting: dieet zonder suikers, tarwe en gist, weinig vlees).

Dit duurde maar voort en ik was niet in staat het te doorbreken, totdat ik met een natuurgenezer sprak die onomwonden aangaf dat voor mijn actuele situatie (met een latente chronische darmontsteking) júist het eten van al die rauwkost geen goede keus was. Schuurt de darmwand teveel en die moet juist weer herstellen. Door veel rauwkost te eten zorgde ik niet voor meer voeding voor mijn lijf maar juist omgekeerd, mijn darmen kregen niet de kans zich te herstellen en konden daarom niet de juiste hoeveelheid voedingsstoffen uit het voedsel halen.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om niet te kijken naar wat het beste is voor mijn lijf maar wat het gemakkelijkst was voor mijn dagelijkse ritme als het ging om het kiezen van welke voeding ik tot mij nam.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om de verantwoordelijkheid voor het kiezen van de juiste voeding en het te volgen dieet aan mijn partner overliet waarmee ik niet het beste koos voor mijn lijf.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om bij mijn partner te klagen over het niet voldoening hebben van het eten waardoor zij gevoelens en emoties ontwikkelde en bij elke maaltijd hoopte dat mijn onverzadigbare honger enigszins gestild zou worden.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om aan te nemen dat het eten van salades voor mij de beste oplossing was omdat ik het nou eenmaal al zoveel jaren deed zonder te onderzoeken of dit gerecht net zoals alle andere wel of niet goed voor mijn gestel was in de gegeven situatie.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om lange tijd mij niet prettig te voelen bij het moeten eten van grote hoeveelheden voedsel zonder daar voldoende aan te hebben in plaats van te gaan onderzoeken waarom ik niet voldoende energie en voeding uit mijn voedsel haalde.

Ik vergeef mijzelf dat ik heb geaccepteerd en toegestaan om angsten te hebben ontwikkeld met betrekking tot mijn lichaamsgewicht en het in mijn ogen te licht zijn zag als ziekte en als een consequentie van mijn chronische darmontsteking en dat compenseerde met het eten van steeds grotere hoeveelheden eten.

Ik ga met mijzelf de verbintenis aan om naar mijn lijf te luisteren als het om voeding gaat en te onderzoeken en proefondervindelijk vast te stellen welke voeding in een bepaald moment voor mijn lichaam het meest geschikt is.

Advertisements

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s